A. wordt aangehouden voor het niet opvolgen van een ambtelijk bevel. A. was gewoon aan het werk, ’s nachts op een industrieterrein. Het beveiligingsbedrijf dat de beveiliging verzorgt van diverse bedrijven op het terrein was op de hoogte van de nachtelijke aanwezigheid van A. en zijn collega. A. zit een nacht in de cel en moet voor de rechter komen. De rechter wil de getuigenverklaringen van de collega van A. en de leiding van het bedrijf waar A. werkt niet horen. A. wordt veroordeeld. De politie heeft nooit gereageerd op meldingen van het bedrijf waar A. werkt dat er ’s nachts mensen werkzaam zijn op die locatie. Hier het relaas van A. zelf en zijn collega. De Wet op de Uitgebreide Identificatieplicht in de praktijk.
Nieuw Zeelandse anti-terreur-eenheid bespioneert vakbonden, actiegroepen, politiepartijen en andere parlementaire en buitenparlementaire groepen.
“Bedrijfsspionnen in Nieuw Zeeland” uit de observant 47 berichtte in november 2007 over de infiltratie van milieugroepen, dierenrechtenactivisten en de vredesbeweging in Nieuw Zeeland. Onder de groepen die het slachtoffer waren geworden van private inlichtingenbureaus bevinden zich
Save Happy Valley groep, een actiegroep die protesteert tegen een mijnbouwproject van het staatsbedrijf Solid Energy, de Wellington Animal Rights Network en de Peace Action Wellington. In december 2008 biechtte Rob Gilchrist, een vooraanstaand activist van de Save Happy Valley groep op dat hij werd betaald als informant door de Special Investigation Group van de politie. Naast Save Happy Valley was Gilchrist ook actief voor Greenpeace, organisaties die campagne voeren voor klimaatverandering, anti-vivisectie- groepen, vakbonden en politieke partijen. Hij werd bijna tien jaar door de overheid betaald. In 2007 luidde hij nog de klok over de infiltratie door private inlichtingenbureaus.
In Observant 52 staat het eerste deel van de tragiek van de openbaarheid in Nederland (oud en nieuw in de bak). Op 6 februari 2009 deed Buro Jansen & Janssen een informatieverzoek bij de regiopolitie Zaanstreek-Waterland. Op 6 maart 2009 werd dit verzoek in zijn geheel afgewezen. Op 3 april 2009 is bezwaar aangetekend tegen dit besluit. Zes maanden later is er nog geen besluit genomen. Ondertussen zijn de verdachten voor de rechter geleid. De rechter vond dat de demonstranten schuldig waren aan het betreden van een verboden terrein, maar zij kregen geen straf opgelegd, waardoor er voor de verdachten geen mogelijkheid tot beroep bestaat. De rechter kwam tot het oordeel op basis van een getuigenverklaring. De klacht van de demonstranten is nog steeds niet behandeld noch door de politie Zaanstreek Waterland noch door de Nationale Ombudsman. U heeft een andere mening dus u bent schuldig lijkt het credo te zijn. Hieronder het verhaal van de chauffeur van de bus waarin de demonstranten reisden en demonstrant nummer 9.
Since the 9-11 terrorist attacks on the United States, the fight against terrorism is in the centre ofEuropean societal and political interest. The attacks in Madrid (2004) and London (2005) and severalfoiled attacks made clear that Europe itself was also a target for the international Jihadists. The arrestsof many alleged terrorists in different European countries underlined the reality of the terrorist threat.1At the same time it became clear that the ‘new terrorism’ formed a national as well as an internationalthreat. Attacks in Europe can be the work of home-grown terrorists, as well as the work of foreignfighters who succeed in infiltrating European countries. Military personnel from European countriesthat operate in foreign countries in the context of the ‘war on terror’ can be a target for terrorists, butalso European business or embassies. Incidents like the Danish cartoon affair or the Dutch movieFitna make it clear that ‘internal’ issues can have a great impact in foreign countries. On the otherhand it is possible that incidents and conflicts in countries far away – the invasion of Iraq, the conflictsin the Middle East – can have their internal repercussions in European countries.
Op maandag 31 december 2008 ben ik met 27 mensen, inclusief de buschauffeur, in de bus gestapt om een aantal lawaaidemonstraties te houden bij verschillende migrantengevangenissen. Onze eerste demonstratie was bij de bajesboten in Zaanstad. We plaatsten ons voor de hekken met twee spandoeken, een megafoon en vuurwerk. Ongeveer 10 minuten hebben we leuzen geroepen naar de mensen in de bajes en er is vuurwerk afgestoken. Een paar bewakers leken melding te maken van onze actie maar ze deden verder niets. Toen ontdekten we dat een van de hekken open was. Er werd tegen aan geduwd en een deel van de groep liep een aantal meters het terrein op. De bewaking kwam aanlopen maar ze bleven op grote afstand staan kijken en ze maakten verder geen contact met ons. Na twee minuten liepen we allemaal weer terug naar de bus. Nadat we het hek uit waren, heeft de bewaking het gesloten. Op het moment dat we bijna allemaal weer in de bus zaten en wilden vertrekken, kwamen er wat politieauto’s aanrijden. Er werd vrijwel meteen gezegd dat de hele bus was aangehouden en we werden gedwongen mee naar het politiebureau te rijden.
lees meer
In de nacht van donderdag op vrijdag was ik werkzaam bij het bedrijf N. op het terrein R. Rond een uur of één ’s nachts tijdens een rookpauze kwam er een surveillerende politieauto langs. De agenten draaiden het terrein op en vroegen wat wij daar zo laat nog deden. Wij antwoorden dat we aan het werk waren, waarna de agenten vroegen waar we dan aan werkten gezien het tijdstip. Na een korte uitleg en een vriendelijke groet gingen de agenten verder met hun ronde. Op deze manier ben ik ook gewend dat het contact met politie in de nacht verloopt.
lees meer
de elektronische nieuwsbrief van Buro Jansen & Janssen
Mocht je een interessant artikel hebben over je confrontatie met politie en justitie, een nieuwe wetgeving, onderzoek of scriptie mail het dan ons, info@burojansen.nl.
01 – inhoudsopgave
02 – de “unknows unknows” van de Haagse politie
03 – Den Haag fouilleert maar wat (het onderzoek)
04 – Amsterdamse krakers doelwit RID
05 – Politieke machinatie die slachtoffers en veiligheid geen goed doen
06 – De Domesticatie van de Burger, preventief fouilleren in Amsterdam
07 – Effectieve rechtsmiddelen voor niet-EU-onderdanen in het Schengen Informatie Systeem
08 – Strafrechtelijke inperking van de vrijheid van meningsuiting
09 – Buro Jansen & Janssen in de media
10 – Donateurs gezocht!
In deze observant fouilleren in Den Haag, het onderzoek en een kort opiniestuk. De conclusie staat eigenlijk al in de titel, Den haag fouilleert maar wat. Regionale Inlichtingen Dienst (RID) Amsterdam is op informanten jacht. Rommelt het in Zuidoost of rommelt de Amsterdamse driehoek maar wat aan. Preventief fouilleren tast grondrechten aan. De rechten van niet EU-onderdanen in het Schengen gebied en de rechtstaat en de vrijheid van meningsuiting.
Nemen onveiligheidsgevoelens toe bij de bestempeling van een gebied tot bijna oorlogszone en waarom reageren burgers ‘gelaten’ op een maatregel die elke persoon potentieel tot gevaarlijke wapendrager maakt. Waarheidsvinding in een woud aan stukken en een filosofische argumentatie in de voetsporen van Donald Rumsfeld, oud minister van Defensie van de Verenigde Staten.
De invoering van preventief fouilleren in Den Haag kende een aanloop van ruim twee jaar. Vervolgens werd het noodgebied Hoefkade gepromoveerd tot risicogebied. Aan het woud van bevoegdheden zoals permanent cameratoezicht, strafbaar gestelde (overlast)gedragingen en verwijderingbevelen, ‘blauw geverfd’ in Haagse politie termen, werd preventief fouilleren toegevoegd. Dit zou de buurt veiliger maken en het (vuur)wapenbezit terug dringen. Vier jaar later is het aantal geweldsincidenten in de buurt niet gedaald, maar juist gestegen en is het aantal wapens die gevonden worden bij de gefouilleerde mensen en het aantal arrestanten op grond van de Wet Wapens en Munitie niet gedaald, maar gestegen.
Fouilleren in Den Haag kende een aanloop van ruim twee jaar. Vervolgens werd het noodgebied Hoefkade gepromoveerd tot risicogebied. Aan het woud van bevoegdheden zoals permanent cameratoezicht, strafbaar gestelde (overlast)gedragingen en verwijderingbevelen, ‘blauw geverfd’ in Haagse politie termen, werd preventief fouilleren toegevoegd. Dit zou de buurt veiliger maken en het (vuur)wapenbezit terug dringen. Vier jaar later is het aantal geweldsincidenten in de buurt niet gedaald, maar juist gestegen en is het aantal, dat gevonden worden bij de gefouilleerde mensen en het aantal arrestanten op grond van de Wet Wapens en Munitie niet gedaald, maar gestegen. Nemen onveiligheidsgevoelens toe bij de bestempeling van een gebied tot bijna oorlogszone en waarom reageren burgers ‘gelaten’ op een maatregel die elke persoon potentieel tot gevaarlijke wapendrager maakt. Waarheidsvinding in een woud aan stukken en een filosofische argumentatie in de voetsporen van Donald Rumsfeld, oud minister van Defensie van de Verenigde Staten.
In verband met de mogelijke invoering van een kraakverbod, en de mishandeling van enkele bezoekers van het Amsterdamse café Vrankrijk en toekomstige ontruimingen, benaderde de politie diverse krakers voor het verschaffen van inlichtingen. De Regionale Inlichtingendienst gaat hierbij te werk met leugens en bedrog.
Roos, Rosa, Fiona, Ferry, Cees, Gijs, Leo, Harry en alle andere krakers die niet aan de stereotype beelden voldoen hebben je nodig, kom bij de Amsterdamse politie. Michel, Iwan, Gerard, Astrid en hun collega’s nodigen je uit voor een kennismakingslunch, diner of avond in de kroeg om samen op te trekken tegen het kraakverbod en sfeerbeelden over de Amsterdamse scène te bespreken. Want ‘I Amsterdam’ kan natuurlijk niet zonder een leuke kraak en ontruiming.
Heb je interesse in dit boeiende en gevarieerde werk als informant voor de Amsterdamse politie, bel dan 020 6239315 of mobiel 06 34296880 en vraag naar dhr. Eijsenbrandt. Deze wervingscampagne van de Amsterdamse Regionale Inlichtingendienst (RID) is permanent. De kraakbeweging heeft je namelijk altijd nodig.
lees meer
Het was toveren uit de hoge hoed afgelopen week door Burgemeester Cohen en korpschef Welten. Naar aanleiding van enkele schietincidenten toverden ze direct een aantal zondebokken uit de hoge hoed. Cohen wees de gemeenteraad op de criminele Nigeriaanse bendes, terwijl er nog altijd onderzoek naar moet worden gedaan.
Welten’s zondebokken waren juist weer afkomstig uit de Caraïben en niet uit Nigeria. “De wereld van de Nigeriaanse netwerken heeft niets te maken met die van de schietpartijen,” zei hij in een interview in het NRC Handelsblad van 22 augustus 2009. Het komt allemaal door het “opgefokte narcisme”, de “stoerdoenerij”, de “bling bling” en de “MTV-cultuur” van een andere bevolkingsgroep, de Caribische”.
Over zeven kolomen kan de korpschef zijn antropologische en sociologische huis tuin en keuken wetenschap zonder veel weerwerk van de journalist ventileren. “Is dat niet dweilen met de kraan open,” is de enige kritische vraag die in het interview valt op te tekenen. De criminaliteit daalt, preventief fouilleren is succesvol, illegalen worden opgepakt en de politie verricht knap werk “bijna tovenarij.”
lees meer
De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid schrijft in haar rapport “lerende overheid” dat er zich tegenwoordig regelmatig problemen voordoen die met de beschikbare kennis en normen niet opgelost kunnen worden (WRR 2006: 29). Het zijn ongetemde problemen, zoals aids, bse en andere rampen, maar ook het integratieprobleem en toenemende gevoelens van onveiligheid. Vaak is er daarbij druk op bestuurders om snel to reageren op voorbarige conclusies in de media. De WRR pleit voor meer terughoudendheid en inzet van deskundigheid bij dergelijke problemen.
Het handhaven van een acceptabele mate van veiligheid in de samenleving is een overheidstaak. Het thema onveiligheid leent zich sterk voor populistische acties, waarbij draconische maatregelen voorgesteld worden die meer schade kunnen doen dan heil brengen. Terughoudendheid is hier op zijn plaats. In de afgelopen tien jaar zijn onveiligheidsgevoelens toegenomen, de regering spant zich in om deze gevoelens to bestrijden. Een middel daarvoor is preventief fouilleren. In Amsterdam wordt dit middel sinds 2002 gebruikt. Preventief fouilleren tast de grondrechten van mensen aan. De mate waarin dergelijke beperkingen opgelegd mogen worden is een politieke keuze.
Effectieve rechtsmiddelen voor niet-EU-onderdanen in het Schengen Informatie Systeem
verschenen in NJCM-Bulletin, jrg. 34 (2009), nr. 1
Het Schengen Informatie Systeem (SIS) is het grootste persoonsgegevensbestand dat op dit moment, anno 2008, door de EU-lidstaten gezamenlijk wordt gebruikt. Het SIS is één van de maatregelen die op basis van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst zijn genomen ter compensatie van de opheffing van de binnengrenscontroles. Hierin worden verschillende categorieën van gegevens geregistreerd, zoals personen wier uitlevering wordt verzocht of vermiste personen, maar ook gestolen objecten zoals voertuigen of reis- en identiteitsdocumenten. Op basis van een signalering in het SIS dienen de autoriteiten van de aangesloten Schengenstaten een bepaalde actie te ondernemen zodra ze de gezochte persoon of het object aantreffen: bijvoorbeeld uitlevering of onopvallende surveillance. Artikel 96 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
(SUO) geeft staten de bevoegdheid om derdelanders (niet-EU-onderdanen) in het SIS te signaleren ‘ter weigering van toegang’. Sinds de start van het SIS, in 1995, betreft het grootste deel van alle signaleringen met betrekking tot personen deze laatste categorie. Een signalering in het SIS heeft voor de betrokken vreemdeling grote gevolgen: eenmaal gesignaleerd kan hem of haar gedurende ten minste drie jaar de toegang tot het hele Schengen-gebied worden geweigerd.2 Dit kan zowel de weigering aan de grens betekenen, als de afwijzing van een visumverzoek in het land van herkomst.
Sinds 11 september 2001 wordt door de Verenigde Staten een ‘war against terror’ gevoerd waar ook wij Europeanen in verzeild zijn geraakt. De Nederlandse samenleving lijkt sindsdien definitief veranderd. De dreiging van het islamitisch terrorisme en de angst voor aanslagen in Europa zijn een realiteit geworden. De terroristische aanslag in Madrid op 11 maart 2004 veranderde die dreiging in keiharde realiteit. Het item ‘terrorisme bestrijding’ kwam in veel landen boven aan de politieke agenda te staan. Er werd gediscussieerd over de manier waarop de veiligheid in de toekomst zo goed mogelijk gegarandeerd kan worden. Daarbij is echter essentieel voor het functioneren van een democratische samenleving dat er niet aan de grondbeginselen van de rechtsstaat wordt getornd en dat er ook in alle vrijheid een publiek debat gevoerd kan worden. Een publiek debat kan immers bijdragen aan wederzijds begrip en respect voor elkaars opinies. De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst staan hierbij voorop.
15 juni 2009 tot en met 15 augustus 2009
RTL 4 Editie NL
15 juli 2009
Albertverlinde versus bnn
Het Parool rubriek Meningen
22 juni 2009
Broodmes voor picknick als wapen? Schroevendraaier een vuurwapen?;
Jongleren met cijfers om nut van fouilleren te ondersteunen
RTL 4 Editie NL
10 juni 2009
Verslaggever ondergaat waterboarding