01 Zoom, dossier cameratoezicht nu helemaal op Internet.
02 Begrotingen Ministerie van Justitie en Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
03 Amnesty International halfjaarlijks rapport over mensenrechtenschendingen in Europa
04 Special Branch pass over information on “suspected” demonstrators
05 “The Business of Cybersecurity – The War On Privacy?” (Australië)
06 INFILTRATIE BIJ PROTEST (VS)
07 CSIS over anti-globalization movement (Canada)
08 TELEFOONTERREUR (UK)
09 Big Brother Is Tapping Your Cheating eHeart (VS)
Zoom, dossier cameratoezicht nu helemaal op Internet.
BEGROTINGEN
Prinsjesdag zit er weer op en de plannen en begrotingen voor het komend jaar zijn gepubliceerd op Internet:
Begroting van het Ministerie van Justitie
Begroting van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
AMNESTY INTERNATIONAL
Amnesty International heeft haar halfjaarlijks rapport over mensenrechtenschendingen in Europa gepubliceerd. Amnesty’s conclusie is helder en duidelijk:
“Unfortunately, this and preceding numbers of Concerns in Europe (Amnesty International’s bulletin containing information on the organization’s human rights concerns in Europe – published twice a year) provide ample evidence of the continuing incidence of torture and ill-treatment, excessive use of lethal force, lack of fair trial, denial of the right to freedom of thought, conscience and religion, and impunity for a range of human rights violations throughout the region.”
STATEWATCH
Het Engelse blad Statewatch publiceerde een verhaal over de demonstraties in Praag tegen de WTO. Engelse politie adviseerde de Tjechen over de aanpak van de demonstranten.
UK/Europe: Special Branch pass over information on “suspected” demonstrators
ABC’s Background Briefing 20/08/00 :
“The Business of Cybersecurity – The War On Privacy?”
In cyberspace, we don’t know who the enemy is, or even what they want. This is fertile ground for the mercenaries of information technology a new breed of computer security companies who stand to make a buck by sleuthing, hunting down that enemy, and building your fortresses. In the world of corporate spies, hackers and computer security a battle is raging about how far government, business and law enforcement should go in monitoring what we do when we use the internet.
INFILTRATIE BIJ PROTEST
Tijdens de conventie van de Republikeinen in de VS infiltreerde de politie de daar protesterende aktiegropen.
De Philadelphia Inquirer beschrijft de infiltratie aan de hand van orginele documenten.
CSIS over anti-globalization movement
The Canadian Security Intelligence Service (CSIS) has recently prepared a public document entitled “Anti-Globalization: A Spreading Phenomenon”. The document is based on “open sources”. You can imagine what else is lurking at CSIS based on confidential and undercover sources.
TELEFOONTERREUR
In Engeland wordt er ook actiegevoerd tegen de ‘telefoonterreur’, zij het dat het er daar wat gewelddadiger aan toe gaat. Twee mannen, gehuld in levensgrote mobiele-telefoonpakken, overvallen mensen die op straat lopen te telefoneren, pakken de gsm af, stampen ‘m tot gort en rennen weg, de mobiele beller verbouwereerd achterlatend. Het leuke is: de ‘overvallen’ worden gefilmd en op internet gezet. Op de site Phonebashing.com zijn de filmpjes te vinden, evenals het ‘mission statement’ van de phonebashers (“Kill mobile phones!”) en informatie over hoe ze aan die telefoonpakken zijn gekomen (die zijn gestolen, bij de opnames voor een videoclip).
Big Brother Is Tapping Your Cheating eHeart
Jealous spouses seem to be the biggest users of new software that records others’ electronic activities, stroke for stroke.
Ravage # 12
Amsterdam, die tolerante stad, de stad waar alles kan en alles mag. Elders in Nederland en ook in het buitenland leeft dit beeld nog sterk. Amsterdammers die de ontwikkelingen in de stad een beetje volgen weten wel beter. Sinds enkele jaren roert met name de politie zich in het debat om de openbare ruimte. ‘Het gezag op straat moet teruggewonnen worden’ zoals dat heet. De openbare ruimte mag dan van iedereen zijn, er is er maar één die bepaalt waar de grenzen liggen van wat wel en niet mag, en dat is de politie. Althans, dat vindt de politie zelf, daarin gesteund door haar korpsbeheerder, burgemeester Patijn, en een groot deel van de gemeenteraad. Een inventarisatie van wat dit zoal inhoudt.
Erik Timmerman
gepubliceerd in Ravage nr 12
22 september 2000
Amsterdam, die tolerante stad, de stad waar alles kan en alles mag. Elders in Nederland en ook in het buitenland leeft dit beeld nog sterk. Amsterdammers die de ontwikkelingen in de stad een beetje volgen weten wel beter. Sinds enkele jaren roert met name de politie zich in het debat om de openbare ruimte. Het gezag op straat moet teruggewonnen worden zoals dat heet. De openbare ruimte mag dan van iedereen zijn, er is er maar één die bepaalt waar de grenzen liggen van wat wel en niet mag, en dat is de politie. Althans, dat vindt de politie zelf, daarin gesteund door haar korpsbeheerder, burgemeester Patijn, en een groot deel van de gemeenteraad. Een inventarisatie van wat dit zoal inhoudt.
Buro Jansen & Janssen presenteert ‘Zoom: dossier cameratoezicht’
Het toepassen van 24-uurs cameratoezicht in het Rotterdamse Saftlevenkwartier heeft onlangs tot een rechtzaak geleid. Dit blaast de discussie over het gebruik van cameratoezicht in de openbare ruimte nieuw leven in. Anderhalf jaar geleden had Ede de primeur met het invoeren van cameratoezicht. Daarna zijn de ontwikkelingen razendsnel gegaan. Buro Jansen & Janssen zet in ‘Zoom: dossier cameratoezicht’ de ontwikkelingen van de laatste jaren op een rijtje.
Hoe is de politieke discussie de laatste vijf jaar verlopen? Wat voor wetgeving is er op het gebied van cameratoezicht? Wat zijn de nieuwste ontwikkelingen, ook in het buitenland? Dit zijn enkele van de vragen die in ‘Zoom: dossier cameratoezicht’ beantwoord worden. Ook wordt een overzicht gegeven van een tiental gemeentes in Nederland waar men overgegaan is tot het inzetten van cameratoezicht in openbare ruimte.
Uit de conclusie van ‘Zoom: dossier cameratoezicht’:
‘Al met al kan geconcludeerd worden dat Nederland zich meer en meer aan het ontwikkelen is richting controlestaat. Het gebruik van cameratoezicht past in een ontwikkeling die de laatste jaren in opkomst is. Het koppelen van allerlei bestanden, het opzetten van vele verschillende databestanden (dna-database, databestanden van voetbalsupporters en milieuactivisten) en het steeds verder doorvoeren van de identificatieplicht zijn enkele
voorbeelden hiervan. Ook de verruimde bevoegdheden van politie en inlichtingendiensten om ongestoord en ongecontroleerd bij mensen thuis in te breken en op grote schaal af te luisteren kunnen in dit rijtje geplaatst
worden. Dat technische middelen nog nooit een oplossing zijn geweest voor al dan niet vermeende sociale problemen is iets dat eigenlijk iedereen wel weet. Het grijpen naar meer repressieve maatregelen lijkt dan ook een
manier van korte-termijn-denken en vooral gericht te zijn op het scoren in de publieke opinie. Een nogal mager uitgangspunt voor zulke ingrijpende maatregelen’.
‘Zoom: dossier cameratoezicht’ een uitgave van Buro Jansen & Janssen
Augustus 2000 Prijs: f 12,50 (f 15,- incl. porto)
Nederland moet poot stijf zetten in Europa, nu van alle kanten de Europese WOB wordt aangescherpt
Jelle van Buuren en Wil van der Schans.
NRC, 5 augustus 2000
Het Verdrag van Amsterdam zei het zo mooi: ,,This Treaty marks a new stage in the process of creating an ever closer union among the peoples of Europe, in which decisions are taken as openly as possible and as closely as possible to the citizen.” Maar het recente besluit van de Europese Unie om defensiedocumenten van de Europese regeling inzake openbaarheid uit te sluiten, bewijst dat Europa met verborgen agenda’s werkt.
Nederland moet poot stijf zetten in Europa, nu van alle kanten de Europese WOB wordt aangescherpt
NRC Handelsblad
Het Verdrag van Amsterdam zei het zo mooi: ,,This Treaty marks a new stage in the process of creating an ever closer union among the peoples of Europe, in which decisions are taken as openly as possible and as closely as possible to the citizen.” Maar het recente besluit van de Europese Unie om defensiedocumenten van de Europese regeling inzake openbaarheid uit te sluiten, bewijst dat Europa met verborgen agenda’s werkt. lees meer
Cameratoezicht was tot voor kort het terrein van beveiligingsbedrijven, banken en rijke villabewoners, tegenwoordig is er bijna geen stad in Nederland waar niet gediscussieerd wordt over cameratoezicht. Met de opkomst van de discussie rond geweld op straat, zinloos geweld en uitgaansgeweld zijn politie en politiek redelijk unaniem in hun opvatting dat cameratoezicht een goede bijdrage kan leveren aan het oplossen van deze problemen. Daarmee zijn de grenzen aan de mogelijke discussie wel ongeveer neergezet: het is niet de vraag of er camera’s moeten komen, alleen waar en hoe.
Inleiding uit ZOOM Dossier Cameratoezicht
Augustus 2000
Stonden de inwoners van Nederland tot voor kort nog wantrouwend tegenover allerlei vormen van overheidscontrole en gegevensregistratie, de laatste jaren lijkt de oppositie tegen dergelijke projecten als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen. Voor enkele procenten korting bij de supermarkt of een gratis internetadres is men bereid alle persoonlijke gegevens prijs te geven.
Ook bij politici lijkt de schroom om een verregaande inbreuk te plegen op de persoonlijke levenssfeer van de burgers volledig verdwenen. Onder het vorige kabinet bleek het invoeren van een algemene identificatieplicht nog geen haalbare kaart, vandaag worden op de meest diverse plaatsen identiteiten van personen vastgesteld en geautomatiseerd opgeslagen.
Dossier over Cameratoezicht
Hoofdstuk 1 uit ZOOM Dossier Cameratoezicht
Augustus 2000
In 1995 besluit de Tweede Kamer onderzoek te laten doen naar cameratoezicht omdat er veel onduidelijkheid, en nauwelijks beleid of wetgeving over is. Vragen waar camera’s worden geplaatst, hoeveel het er eigenlijk zijn en wat voor regelgeving van toepassing is moeten beantwoord worden. Dit is het begin van een jaren durende politieke discussie. Van deze discussie geven we in dit hoofdstuk een samenvatting(1).
lees meer
Hoofdstuk 2 uit ZOOM Dossier Cameratoezicht
Augustus 2000
In februari 1996 verschijnt het rapport “Toezicht met camera’s; Toepassingen, effectiviteit en juridische aspecten” van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het Ministerie van Justitie. In 1997 volgt het rapport “In beeld gebracht; Privacyregels voor het gebruik van videocamera’s voor toezicht en beveiliging” van de Registratiekamer. Op basis van deze twee publicaties kwamen de toenmalige Minister van Justitie en de Minister en Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken (respectievelijk Sorgdrager, Dijkstal en Kohnstamm) in november 1997 met de Notitie Cameratoezicht(1). Het doel van deze notitie was om “duidelijkheid over het doel waarvoor en de omstandigheden waaronder het gebruik van camera’s mogelijk is, met name in het licht van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer” te verschaffen. Omdat deze notitie sinds haar verschijnen als leidraad geldt in het beleid van het vorige en het huidige kabinet, geven we er hier een samenvatting van.
lees meer
Hoofdstuk 3 uit ZOOM Dossier Cameratoezicht
Augustus 2000
Het komende hoofdstuk is bijzonder kort. Er zal een overzicht worden gegeven van relevante wetgeving op het gebied van cameratoezicht in Nederland, maar dergelijke wetten zijn er bijzonder weinig.
De wetgeving die betrekking heeft op cameratoezicht is verspreid over een aantal gebieden: privacywetgeving, strafrecht, auteursrecht, Wet particuliere beveiligingsbedrijven en recherchebureau’s. In dit hoofdstuk staan deze verschillende juridische invalshoeken op een rijtje.